wanneer de pop uit logeren gaat

Ruim voor de verjaardag van het nichtje, is haar cadeau klaar. Een workshop geven blijkt het ideale middel tegen uitstellen! En nu kan ik er nog lekker twee weken naar kijken! Het is een ietwat aangepaste versie van de Dorothy Day Tripper van Swoon geworden. Perfect voor een driejarige om pop en toebehoren mee te nemen wanneer ze uit logeren gaat.

patroon: Dorothy Day Tripper van Swoon Sewing Patterns

In de tas zit een knuffel voor de pop en een slaapzakje. Het roze stofje kochten het metekindje en ik samen, toen ze hier was met Hemelvaart. 't Is te zeggen: zij koos, ik betaalde. Niet op andere gedachten te brengen. Het moest en zou het roze geval worden. Ik denk wel dat ik erin geslaagd ben om tegemoet te komen aan haar wensen, en toch het roze voldoende te breken.

patroon knuffel: Feest in het knutselbos; patroon slaapzakje: Lua for dolls

 

En nu naai ik niet meer totdat mijn huis opgeruimd is. Stofjes opbergen, patronen weer in de kast, alle draad- en stofrestjes opdweilen... Ik heb even wat leegte en overzicht nodig in mijn keuken. En nadien... beginnen we weer van voor af aan!

Een heel fijn weekend gewenst!

over hoe de realiteit tegenovergesteld was aan de nachtmerrie

Voor een buitenmens als ik, gedwongen tot de stad, is dit een droomlocatie. Dat alleen al was puur genieten! Bezoek van roodborstjes, suskewiet-vinken... Gedruppel van regen op de parasol... En stil, zo stil! Ja, ik moet de stad uit, al was het maar voor een vakantie.
En lekker dat het daar was! Terwijl ik lag te bekomen van een nachtmerrie (een workshop waar de één na de ander vertrok, een zelfvertrouwen dat volledig gekelderd was...), was zij al aan het bakken. Dankjewel, Kris! Wat een gastvrouw ben jij!

Er werd gewerkt. Keihard, bijna zonder onderbreking. En dat een dag lang. Een dag veel langer dan een gewone werkdag, maar dan wel één met een veelvoud aan voldoening! En ook al was ik moe (stomme nachtmerrie) en was mijn uitleg daardoor warriger dan ik gewenst had, toch voelde ik me goed in mijn juffenrol. Maar ja, ik had dan ook de beste leerlingen die iemand zich kan wensen.

Hoe fijn is het om te zien dat ieder op zijn manier te werk gaat. Van alles spelden tot eerder op het gevoel werken. En dat uiteindelijk elk resultaat er één is om van weg te dromen. Maar die resultaten laat ik niet zien. Nee, dat laat ik over aan de dames in kwestie.

Verwend dat ik werd! Het had niet gehoeven, maar niettemin ben ik er ontzettend blij mee. Het grootste cadeau staat niet op de foto. Dat er heel zorgvuldig zal gekozen worden en dat na de verwerking ervan, er een object zal ontstaan om te koesteren, dat kan ik wel al vertellen. Dankjewel An, Anneleen, Brigitte, Daniëlle en Kris! Ik schreef het al, dat blogland nooit meer hetzelfde zal zijn.

Op het einde was er voor iedereen een "pluim van de juf". Ik wou ook de nodige inspanning leveren, terwijl mailsgewijs bleek hoe er gezweet en gezwoegd werd op het knippen van de patroondelen en het verstevigen ervan. Na al die tassen van mij, was ik uit het oog verloren dat het knippen en verstevigen niet zo evident is. Te onthouden voor een volgende keer!

En tot slot... ook mijn tas is "fotoklaar".
Alles was geknipt en verstevigd mee naar de workshop. Voor als ik niets om handen zou hebben. Maar al de eerste minuut, heb ik alles zorgvuldig weer opgeborgen. De handen en het hoofd waren vol genoeg. En zo had ik het graag.

Haast jullie maar om de tassen helemaal af te hebben! Of ik steek jullie voorbij! :-)


 




En ondertussen werd er naarstig verder genaaid:
http://onliemie.blogspot.be/2015/07/workshoppen-en-een-echte-janusjetas.html
http://homeiswherethedachshundis.blogspot.be/2015/07/betty-bowler-tas.html
http://mandarien.blogspot.be/2015/07/betty-bowler-boom.html 
http://handgemaaktdatsmaakt.blogspot.be/2015/08/juf-claire-met-eindeloos-geduld-een.html

Domweg

Met een hart vol geluk huiswaarts... Apetrots (of is het apentrots?) ben ik op die schitterende, warme, gezellige en buitengewoon enthousiaste dames.

Ik weet het, ’t is maar kort, maar ik wil het toch delen terwijl de trein me huiswaarts brengt. Eenmaal thuis is het recht naar bed voor een nacht met mooie dromen.

Binnenkort een uitgebreider verslag van een weeral fijne dag!

Domweg gelukkig. ’’Domweg’’ als ’’te vol van geluk en te moe om er veel woorden aan te geven’’. Dankjewel, dames!

gezichtjesdag

Vandaag is gezichtjesdag. Poes, beer en kangoeroe lagen uitdrukkingloos op tafel. In de avondzon verhuisden ze mee naar mijn balkon, om ze daar te voorzien van een gezicht. Altijd spannend. Lukt het me de juiste emotie te borduren? Ik denk dat het een geluksavond was... Vooral de poes steelt mijn hart.

Het bijna driejarige metekindje, weet je nog... Vandaar de "subtiele" roze accenten. 't Is pas binnenin de tas, dat er zich een zee van roze zal openbaren. Maar dat is voor later.

En Brigitte, zo snel haak ik niet hoor! De kangoeroe meebrengen, zal niet voor dinsdag zijn... Met een beetje geluk staan er tegen dan twee oren op. Verre van kangoeroe, hé?

"Onderwater", zo heet de bol Unicat-garen; gaf ze maar de verfrissing die haar naam belooft...

Fotograferen gaat dus net. De sjaal dragen, daar heb ik wonder bij wonder niet veel zin in. Hoe zou dat komen? Ze gaat wel mee naar het werk hoor, en ze ligt te pronken op mijn bureau. Kwestie van "de belofte aan geborgenheid" bij me in de buurt te hebben.

Perfect darkness van Wieke van Keulen

En dit zijn ze alle drie op een rij... Van een vrij stevig garen over een soepel garen naar een echt luchtig garen. Zoals de temperatuur evolueerde sinds eind mei.
Wat een verwennerij: drie sjaals op iets meer dan een maand! Maar ook "oeps... juni is toch wel een dure handwerkmaand geworden".

patronen: Wieke van Keulen

Zoals gezegd, er staat geen nieuwe op de planning. Wat wel komt: een vlieg, een hond of een kangoeroe. Ik ben er nog niet uit. Dat is voor morgen. Ik zou maar eens niets om handen hebben, hé. Dat vind ik een bijna onverdraaglijk idee. Mijn handen moeten steeds bezig zijn, de aandacht afleiden van een hoofd dat of te vol of te leeg is.

Als mijn pijnlijke hoofd het toelaat, ga ik nu solidair zijn met mijn "cursistjes" (om maar een woord te gebruiken, workshopgangers, tassenmeetingdeelnemers, geweldige blogdames...). Ik ga ook maar eens de onderdelen voor een tas knippen. In de sfeer van een jong dametje dat houdt van roze en geel en bijna jarig is.

zei ik al dat ik graag sjaals maak en draag?

Sommigen vroegen zich af wat er in de mooie tas van Carla zat. Ik vrees dat het niet veel uitleg nodig heeft...

Deze sjaal wordt gemaakt van Unicat, een garen waar ik al veel over las, maar nog nooit gebruikte. En het moet gezegd: het wordt een heerlijk lichte en zachte sjaal.

Perfect Darkness van Wieke van Keulen

't Is de laatste. Echt waar! Van lente-zomer 2015 weliswaar...

over gezelligheid en nieuws, en over cadeautjes

De gezelligste picknick van het jaar, die bracht meer dan gezelligheid alleen. Ze kwam precies op het goede moment voor mij. Een paar dagen voordien borrelden er gedachten op als daar zijn: leven volgens mijn eigen waarden, los van wat anderen daarvan denken; standhouden in wie ik ben, zonder eerst de bevestiging nodig te hebben van anderen dat het goed is. Wijsheden die vooralsnog zuiver rationeel bleven. Hoewel, ik zag er iets in, ik kon voelen hoe bevrijdend het zou kunnen zijn. Maar het helemaal doorvoelen, toepassen, dat was een brug te ver.

En toen was daar de beklimming van de zandberg, een enthousiast welkomstcomité... en het was goed. Ik had vrede met mezelf, zoals ik op dit moment ben. Hoe wonderlijk eigenlijk. Natuurlijk wil ik nog evolueren. Maar ik moet niet meer iemand anders zijn om mezelf goed genoeg te vinden.

Tot daar het gemijmer. 't Is maar om te zeggen hoe blij ik rondloop!

De picknick was ook de ideale gelegenheid om een laat cadeautje af te geven. Allez, het cadeautje was gloednieuw, de reden van het cadeau was net geen jaar geleden. Ik ben niet trots op mijn uitstelgedrag... Het cadeau werd enigszins bedeesd aan haar overhandigd.

India hobo bag van Swoon Sewing Patterns

Toeval wil dat ik even later haar prachtige tas lootte. Waarna zij opnieuw een tas van mij lootte. Een boel toeval in het spel.

Ik maakte opnieuw een Donna-tas van Swoon Sewing Patterns, maar ditmaal helemaal zoals het patroon het aangaf. Kleiner dus dan de tas die ik eerder maakte, zonder schouderriem en zonder extra binnenzakken. Tja, zo heel veel tijd had ik niet meer...

Donna vintage bag van Swoon Sewing Patterns

 

 

Nog even de binnenkant tonen. Omdat ik die mooi vind en vergat in de collage op te nemen.