gezocht

Gezocht: een stevige hangbrug om wat vlotter over de dalen te geraken. Dringend! Liefst in rugzakformaat zodat ze altijd bij de hand is.
Of een glazen bol om de kleurtjes in de toekomst te zien. Dan hou ik wel nog even vol.

Ik zou willen slapen en slapen en pas wakker worden als ik weer wat toekomst voor me zie. Pfff... hoe één dag iets in me wakker heeft gemaakt waardoor ik het allemaal niet meer zie zitten. Ik vind dat frustrerend dat ik niet gewoon foert kan zeggen.

Is er nog iemand die niet meer weet hoe het verder moet? Laat het me weten, dan maak ik iets voor jou. Kies zelf maar wat, zolang het plat is en in een omslag past. Zo heb ik een doel voor de komende dagen. Iets dat er toe doet...

mijn toeverlaat

patroon: zijmaakthet

De zachtste en kleurrijkste... mijn toeverlaat op de zoektocht...

Ik zoek een lief, om het eens heel plastisch te zeggen, en na drie maanden nieuw werk, heb ik beslist om opnieuw op zoek te gaan. O ja, een huis mag er ook nog bij, alhoewel dit de laagste prioriteit heeft en dus in de praktijk nog niet aan bod komt.
Vooral dat zoeken naar weer ander werk, ontreddert me een beetje. Ik weet hoe moeilijk het geweest is om dit te vinden. En ik weet even niet hoe ik het huidige nog lang moet volhouden. Pfff, een lange diepe zucht, ik had het me zo anders gewenst. Met een heel klein hartje ga ik de maandag tegemoet.

waarom ik toch eens ga leren spinnen...

... om zo'n garen te leren maken. Het gevoel als je daarmee breit! Alleen daarom al hou ik er zo van.
Ondertussen is beer bijna af. Lang leve de treinvertragingen die me al ettelijke kwartieren extra breitijd gaven! (Niet echt hoor, ik vind het vreselijk, die vertragingen.) Bijna en we slapen wang aan wang.

De foto is nog van zondag. Met het nieuwe uur is het voorbij met door de week foto's maken. Jammer.

bijna uitgeknuffeld

Voor een bijna jarige vriendin en poezenliefhebber... Het patroontje is gratis te downloaden op Ravelry.

Nog twee knuffels te gaan, eentje voor mezelf in het prachtigste wolletje, omdat ik over twee weken een portie moed en geborgenheid kan gebruiken, en nog eentje voor een andere vriendin. En dan, dan ben ik uitgeknuffeld denk ik, voor even toch. Maar die andere, meer lijfelijke vorm van knuffels, die blijven welkom. Altijd!

En zo is mijn vakantie ten einde en rest me nog enkel wat opruimwerk. Wol en stof slingeren overal rond...

Voor diegenen voor wie de vakantie nu begint, ik wens jullie een mooie tijd!

gekaft

Een notaboek en een agenda voor 2014. Ik gebruikte hiervoor deze handleiding.
De agenda (met fluo vogel) deed onbedoeld dienst als proef. De stof is met Vliesofix gestreken op de agenda en nadien in de juiste maat geknipt, zoals de handleiding het voorschrijft. Ik vind dit echter niet zo netjes, omdat de randen toch een klein beetje rafelen. Het notaboek kaftte ik op de traditionele manier waarop duizenden moeders nog veel meer schriften hebben gekaft. Nadien streek ik alles goed vast. En dat is precies zoals ik wil dat het eruit ziet.
De vogeltjes zijn geflockt.
En als ik zo mijn nieuwe notaboek zie, dan ben ik maar wat blij dat ik dit zelf kan maken. Het is zo mooi geworden... (zegt ze met een zweem van trots).

Een fijn weekend gewenst!

kleur!

patroon: purple waves van Wieke van Keulen

Na oneindig veel draadjes instoppen... bij een lekkere koffie met witte chocolade en een even lekker stuk chocoladetaart te Huize Colette in Gent... Zo doe ik dat, leuke omstandigheden creëren voor een niet zo leuk werkje.
Nu kan de sjaal in de kast totdat de moeder in december jarig is.

Er staat nog iets niet leuks op het programma: daten. O wat heb ik daar een hekel aan. Profiel aanmaken, mensen berichtjes sturen, daar soms antwoord op krijgen, maar al even vaak of vaker niet, in het beste geval eens afspreken, leuk contact en daarna weer niets en dan begint het spel van vooraf aan. Dat altijd maar opnieuw beginnen vind ik lastig en ontmoedigend. En ja, echte schoonheid zit vanbinnen. Dat zegt iedereen, toch? Maar als je zo aan het daten bent, kijken mensen vaak niet verder dan de schoonheid aan de buitenkant. En als je daar niet zo mee begenadigd bent, dan heb je een probleem. Pfff...
Ooit moet het toch eens lukken... Allez, vanaf gisteren wordt er elke dag één iemand aangesproken.

grijs als buiten

Het tweede rokje is een feit. Het past me beter dan het eerste, maar ik denk dat ik nu niet zo van het model houd. Het maakt me nog breder dan ik al ben. En 't is een beetje heel grijs. De computer was ook zo vriendelijk om nog wat 'sneeuw' op mijn arm te strooien. Geen idee hoe dat komt.
Misschien moet ik voor volgende keer een combinatie van beide modellen tekenen. Een okergeel rokje, dat zie ik wel zitten.

Na een drukke eerste vakantieweek, is de tweede heel wat stiller. Ik denk dat ik toch vorige week verkoos...